Literatura polska

MIĘDZY WENUS A MARSEM, Misja #4: „Rdza”, Jakub Małecki

Przez Dominika Rygiel / 15 października 2017

MIĘDZY WENUS A MARSEM Misja #4: „Rdza”, Jakub Małecki Kolejna odsłona Między Wenus a Marsem, w której tym razem – po raz pierwszy – pod lupę weźmiemy najnowsze dzieło jednego z rodzimych autorów. Nie jest... Czytaj więcej
Serce na dłoni – „Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka.”, Marian Zembala, Dawid Kubiatowski

Przez Dominika Rygiel / 25 września 2017

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA Odbijające się w ostrzu skalpela światło lampy. Niepewność w umysłach, pewny ruch palców. Cięcie. Otwarta klatka piersiowa. Uszkodzone serce, które zostaje wyjęte by w jego miejsce włożyć nowy, zdrowy narząd. Przed oczami lekarzy... Czytaj więcej
Czar PRL-u – „Smutek cinkciarza”, Sylwia Chutnik

Przez Dominika Rygiel / 22 września 2017

Puste sklepowe półki i niekończące się ogonki kolejek to szarobura peerelowska rzeczywistość. Co bardziej zaradny potrafił jednak ją sobie podkręcić i podkolorować. Czy to wódeczka z ogóreczkiem czy też dancing w rytmie „daj mi tę... Czytaj więcej
Mniej znaczy więcej – „O pajacyku Filipie, przedszkolu Promyku oraz ważnych i nieważnych sprawach”, Aldona Pydych

Przez Dominika Rygiel / 13 września 2017

Że mniej znaczy więcej, wiadomo nie od dziś. To prawda równie oczywista, co uniwersalna. I co z tego, skoro często o niej zapominamy? Weźmy pod lupę chociażby dzieci. Kochamy, dopieszczamy, chcemy dla nich jak najlepiej.... Czytaj więcej
Jaki kraj, taki Bond – „Nie myśl, że znikną”, Marcin Grygier

Przez Dominika Rygiel / 7 września 2017

Walter. Nazywo sie Roman Walter. Teoretycznie, ten pieruński Gorol walczy z prywatnymi demonami. Po śmierci żony Alicji, jego życie prywatne obdarte zostało z barw i głębszego sensu. W praktyce je echt policajem, psym z krwi... Czytaj więcej
Dwanaście stacji – „Po trochu”, Weronika Gogola

Przez Dominika Rygiel / 3 września 2017

Życie na wsi odmierzane jest nie tylko poprzez wschód i zachód słońca, poranne pianie koguta i świergot ptaków, ale przede wszystkim poprzez rozbrzmiewający dźwięk kościelnych dzwonów. Czy to na sumę parafialną, czy na mszę powszednią,... Czytaj więcej
Rysa na szkle – „Witraż”, Agnieszka Korzeniewska

Przez Dominika Rygiel / 31 sierpnia 2017

Życie to witraż Ludzkie wzloty, fart i powodzenie są niczym wielobarwne, olśniewające, zjawiskowo połyskujące szybki, które – poprzeplatane ołowianymi, topornymi ramkami, zwanymi inaczej upadkiem, goryczą, rozczarowaniem i smutkiem – wciśnięte zostały w ścisłe, żelazne sztaby... Czytaj więcej
Miraż melancholii – „Rzeczy, których nie wyrzuciłem”, Marcin Wicha

Przez Dominika Rygiel / 17 sierpnia 2017

Umierasz. Co, prócz pustki pozostawisz po sobie? Jaki spadek? Jaką spuściznę? Morze nieukojonego żalu? Kilka niewypowiedzianych słów? Niesmak? Niewyjaśnioną zadrę? Zdjęcie z zagiętym rogiem? Spleśniały pasztet w lodówce? Nadgryzione jabłko na komodzie? Ile ubrań wyżartych... Czytaj więcej
#spójnychaos – „Zapach suszy”, Tomasz Sekielski

Przez Dominika Rygiel / 9 sierpnia 2017

Ulicami Warszawy wstrząsa głośna eksplozja. Wybuch samochodu okazuje się być krwawym w skutkach zamachem terrorystycznym, w którym ginie kilkadziesiąt osób. Brutalny incydent niesie za sobą lawinę pytań i domniemań, w kręgach politycznych wre, a przez... Czytaj więcej
Sen o Warszawie – „Hotel Varsovie. Klątwa lutnisty”, Sylwia Zientek

Przez Dominika Rygiel / 3 sierpnia 2017

10 kwietnia 1870 roku to dzień, w którym nestor szacownego rodu Żmijewskich, a zarazem właściciel jednego z najznamienitszych warszawskich hoteli – hotelu Varsovie – popełnia samobójstwo. Czarne chmury zbierają się nad rodziną, która, w obliczu... Czytaj więcej
Nie Piękna, a Bestia – „Bestia. Studium zła”, Magda Omilianowicz

Przez Dominika Rygiel / 19 lipca 2017

Lesio to dziecko Dziecko od samego początku niechciane i niekochane. Złaknione pieszczot, spragnione rodzicielskiej atencji, uczucia, czułości. Usychające z braku miłości. To brudny, głodny, chodzący samopas, zaniedbany chłopiec. Większość młodzieńczego życia spędza pod kuratelą opieki... Czytaj więcej
Czarna niczym smoła – „Czarna”, Wojciech Kuczok

Przez Dominika Rygiel / 17 czerwca 2017

Czarna. Powietrze w Czarnej jest zawiesiste, gęste i nieprzeniknione. Zwarte od hipokryzji. Klimat w Czarnej jest duszny i parny. W Czarnej się nie rozmawia. W Czarnej się gada, obgaduje, delektuje i żywi plotką. Czarna przydusza,... Czytaj więcej
Skurwysyństwo level Polska – „Polska odwraca oczy”, Justyna Kopińska

Przez Dominika Rygiel / 13 czerwca 2017

Szukałam słowa odpowiedniego. Adekwatnego. Pojemnego. Dosadnego. Trafnego i w punkt. Kiedy patrzę na definicję tego, które wybrałam, czuję, że nawet ono jest w tym przypadku nieodpowiednie, nie do końca oddaje ogrom niesprawiedliwości i bezeceństwa, które... Czytaj więcej

Nowsze wpisy 1 … 9 10 11 12 13 … 15 Starsze wpisy